Komponenty w Angularze(podobnie jak w React’cie) mają swój cykl życia, który możemy wykorzystać przy pisaniu aplikacji. Jesteśmy w stanie zareagować na pojawienie się komponentu, jego zniknięcie czy zmiany jakie w nim zachodzą przy pomocy kilku funkcji. Jeśli jesteście ciekawi jak to zrobić i do czego wykorzystać to zapraszam do dalszego czytania.

Lifecycle Hooks

Mianem lifecycle hooks (macie pomysł jak to można nazwać po polsku?) określamy metody dzięki którymi jesteśmy w stanie podpiąć się do wydarzeń związanych z cyklem życia komponentu. Mamy dostępnych 8 metod:

Część z nich wywołuje się tylko raz w danym cyklu życia a część jest wywoływana przy każdej aktualizacji danych komponentu.

ngOnInit()

Jest to najbardziej podstawowa metoda, która jest wywoływana jednokrotnie podczas tworzenia komponentu. Jest wywoływana zaraz po konstruktorze klasy oraz metodzie ngOnChanges() o której będzie niżej. Powinniśmy wykorzystywać tą metodę do inicjalizacji wszystkich danych jakich potrzebuje nasz komponent do pracy np.: pobranie danych z API.

ngOnDestroy()

Skoro istnieje metoda, która się wywołuje przy tworzeniu komponentu musi też istnieć taka, którą możemy użyć tuż przed tym jak nasz komponent przestanie istnieć. ngOnDestroy() pozwala nam wykonać operacje zanim nasz komponent zniknie. Powinniśmy tutaj zatrzymać wewnętrzne liczniki oraz zwolnić wszystkie zasoby, które nie będą zwolnione automatycznie i będą zabierać pamięć.

ngOnChanges()

Druga chyba z najczęściej wykorzystywanych metod. Jest wywoływana za każdym razem jak zmienia się wartość pola oznaczonego jako @input() w komponencie. W funkcji też jako parametr dostajemy obiekt, który zawiera obiekty o nazwie pól @input() które się zmieniły. Wewnątrz takiego obiektu mamy dostępne 3 pola:

ngDoCheck()

Jeśli w naszym komponencie mamy inne pola, które nie sią typu @input() a chcielibyśmy reagować na ich zmianę możemy użyć funkcji ngDoCheck(), która jest wywoływana przy każdym zauważeniu zmiany w komponencie. Trzeba bardzo uważać przy korzystaniu z tej funkcji gdyż jej złe wykorzystanie może spowodować wyraźne spowolnienie aplikacji.

Przykład

Teoria teorią jednak najlepiej pokazać jak to można wykorzystać. Stworzyłem prosty komponent który możecie zobaczyć poniżej:

export class NowyKomponentComponent implements OnInit,
OnChanges,
DoCheck,
AfterContentInit,
AfterContentChecked,
AfterViewInit,
AfterViewChecked,
OnDestroy {

	counter = 1;
	@Input() tekst = '';
	
	ngOnInit() {
		console.log("ngOnInit",);
	}
	
	ngOnChanges(e) {
		console.log('ngOnChanges', e);
	}
	
	ngDoCheck() {
		console.log('ngDoCheck');
	}
	
	ngAfterContentInit() {
		console.log('ngAfterContentInit');
	}
	
	ngAfterContentChecked() {
		console.log('ngAfterContentChecked');
	}
	
	ngAfterViewInit() {
		console.log('ngAfterViewInit');
	}
	
	ngAfterViewChecked() {
		console.log('ngAfterViewChecked');
	}
	
	ngOnDestroy() {
		console.log('ngOnDestroy');
	}

}

Pierwsze na co warto zwrócić uwagę to dodanie odpowiednich interfejsów do naszej klasy. Nie jest to wymagane ale jest dobrą praktyką ponieważ możemy wtedy korzystać z typowania w Typescript oraz narzędzi w naszym edytorze.

Wykorzystanie lifecycle hooks ogranicza się do stworzeniu funkcji o odpowiednich nazwach oraz napisaniu obsługi w nich. Aplikacja, która napisałem jest prosta i wygląda następująco:

lifecycle-hooks

lifecycle-hooks

Jest tu tylko przycisk do pokazywania i chowania naszego komponentu (tak właściwie to jest on tworzony i niszczony co za chwilę będzie widać) oraz pole input które posłuży do przekazywania nowej wartości do komponentu.

lifecycle

W momencie jak kliknąłem przycisk pokaż to został stworzony nasz komponent co widać w konsoli

lifecycle-init

W momencie inicjalizacji są wywoływane wszystkie metody cyklu życia oprócz ngOnDestroy(bo było by to głupie). Warto zauważyć że metoda ngOnInit() nie jest pierwsza z wywołanych metoda tylko drugą. Jako pierwsza została wywołana metoda ngOnChanges, która nie zawiera wartości poprzedniej(bo takiej nie ma - komponent został dopiero co stworzony), ale zawiera nową wartość oraz pole firstChange o wartości true. Dzięki takiej kolejności jesteśmy w stanie wykorzytsać podczas inicjalizacji komponentu dane do niego przekazane.
Kolejność w jakiej zostały wywołane metody jest niezmienna i identyczna dla każdego komponentu. Jedyna zmiana może wystąpić jeśli nie mamy żadnych pól typu @Input(). Wtedy nie wykona się funkcja ngOnChanges().

Po zmianie tekstu w polu input została wywołana grupa metod:

lifecycle-init

Znów podobnie jak w przypadku inicjalizacji komponentu mamy tutaj stałą kolejnośc wywoływania metod cyklu życia. Tym razem w ngOnChanges mamy już dostępną wartość poprzednią i możemy ją wykorzystać.

Jak klikniemy przycisk to wykonają się wszystkie funkcje oprócz ngOnChanges(). Jest to spowodowane tym że zmieniły nam się dane na widoku i musi on zostać odświeżony.
Ze wszystkich metod zostało nam tylko ngOnDestroy. Zostanie on wywołany w momencie jak będziemy usuwać nasz komponent drzewa DOM. W moim przypadku dzieje się to poprzez kliknięcie przycisku ukryj

Ze wszystkich metod cyklu życia najczęściej będziemy korzystać z ngOnInit() i ngOnChanges. Pozostałe są użyteczne ale w przypadku konkretnych zastosowań, które wynikną podczas pisania kodu.